علائم اوتیسم در کودکان چیست؟

بسیاری از والدین زمانی که متوجه تغییرات خاص در کودکان خود می­شوند، نگران این موضوع می­شوند و ممکن است از خود سؤال کنند که آیا این می­تواند نشان دهنده اوتیسم باشد؟  

یک منبع معتبر عنوان کرد که اختلال طیفی اوتیسم (ASD) از ۵۹ کودک، یک نفر را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. ASD طیف وسیعی از بیماری­هایی را پوشش می‌دهد که پزشکان باور دارند متفاوت هستند، از جمله اوتیسم و سندرم آسپرگر.

 علائم رفتاری اغلب در سال های اولیه کودکی بیشتر می­شوند و یک منبع معتبر عنوان کرد که معمولا والدین و مراقبان قبل از تولد یک سالگی کودک به برخی از این رفتارها توجه می‌کنند.

با وجود این، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها گزارش می‌دهند که اکثر کودکان اوتیسمی، تا سن ۴ سالگی تشخیص داده نمی­شوند. 

در این مقاله، در مورد علائم و نشانه های احتمالی اوتیسم در کودکان ۳ ساله صحبت می­کنیم.

بیشتر بخوانید: راهنمای خرید روغن ارگان

اوتیسم چیست؟

اوتیسم یکی از شایعترین اختلالات رشد و تکامل عصبی است که با مشکلات تعامل اجتماعی، ارتباط و انعطاف‌پذیری در تفکر و رفتار مشخص می‌شود.

همچنین افراد اوتیسمی ممکن است در ارتباط با اطرافیان خود، ایجاد دوستی و درک احساسات دیگران دچار مشکل شوند. ممکن است آنها افکار تکراری داشته باشند و رفتارهای تکراری را انجام دهند.

افراد مبتلا به اوتیسم معمولا نسبت به جمعیت عادی،  بیماری­ها و شرایط همزمان و مشترک بیشتری دارند. برخی از این شرایط عبارتند از:

• تشنج
• اختلالات گوارشی
• مشکلات روانی مانند اضطراب یا افسردگی

براساس برخی تحقیقات، ۷۰ درصد از کودکان اوتیسمی یک وضعیت مشترک دارند، در حالی که ۴۱ درصد دارای دو یا چند شرایط مشابه هستند، از جمله اختلال کم‌توجهی بیش‌فعالی  (ADHD)، اختلال مخالفت، یا اضطراب اجتماعی.

هیچ درمانی برای بیماری اوتیسم وجود ندارد و بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم احساس می­کنند که ASD بخشی جدایی ناپذیر از هویت آن­ها است.

پزشکان و درمانگران می‌توانند به مردم کمک کنند تا علائم خود را مدیریت کرده و یک زندگی شاد و سالم داشته باشند.

علائم و نشانه­ های اوتیسم در یک کودک ۳ ساله

برخی از علائم اوتیسم در یک کودک ۳ ساله ممکن است شامل موارد زیر باشد:

کناره‌گیری اجتماعی

کودکان اوتیسمی ممکن است با دیگران بازی نکنند. آن­ها ممکن است:

• به تنهایی بازی کنند
• هیچ علاقه­ ای به معاشرت ندارند
• از به اشتراک گذاشتن اسباب بازی­ها اجتناب می­کنند
• نوبت بازی را درک نمی­کنند
• به اسم خود واکنش نشان نمی­دهند
• بازی­های ساختگی و “دروغین” را درک نمی­کنند

تفاوت در بیان احساسات

افراد اوتیسمی طیف کاملی از احساسات را تجربه می­کنند، اما معمولا  آن­ها را متفاوت از دیگران درک می­کنند و بیان می­کنند.

یک کودک ۳ ساله اوتیسمی ممکن است:

• در بحث و بیان احساساتشان مشکل داشته باشد
• در درک احساسات دیگران مشکل داشته باشد
• با داشتن آرامش و تسکین مشکل دارند
• حالات چهره­ای را نشان می­دهند که ممکن است با احساسات درونی تطابق نداشته باشند
• از تماس فیزیکی با دیگران اجتناب می­کنند
• زمانی که در آغوش گرفته می‌شود انعطاف ناپذیر می‌شود
• وقتی والدین از اتاق خارج می­شوند هیچ احساسی نشان نمی­دهد

مشکلات ارتباطی

مشخصه اوتیسم، مشکل در برقراری ارتباط است. در سن ۳ سالگی، کودک اوتیسمی ممکن است:

• در مهارت‌های کلامی و زبانی تاخیر نشان می‌دهد.
• با یک ریتم یکنواخت و یا شبیه آواز صحبت می­کند
• اصلا حرف نمی­زند
• از ارتباط چشمی خودداری می­کند
• ظاهرا بی احساس است
• به سوالات جواب مناسب نمی­دهد
• کلمات را تکرار می­کند
• بارها و بارها از کلمات، عبارات یا اصواتی استفاده می­کند که پزشکان آن را اکولالیا می­نامند
• از ضمایر اشتباه استفاده می­کند، به عنوان مثال، “شما” به جای “من”
• از حرکات بدن استفاده نمی­کند مانند اشاره کردن یا دست تکان دادن
• شوخی­های مناسب سن خود را درک نمی­کند

با بهترین سایت خرید لوازم آرایشی و تجهیزات پزشکی مدکده آشنا شویم: گوشی پزشکی لیتمن

رفتارها

کودکان اوتیسمی اغلب رفتارهای به ظاهر غیرمعمول یا تکراری به نمایش می­گذارند. آن­ها ممکن است:

• بارها و بارها دست خود را به هم زنند
• چرخش در اطراف خود
• به عقب و جلو تکان می­خورند
• تظاهر می­کنند که مجذوب یک اسباب بازی یا فعالیت خاص شده اند
• رفتارهای وسواسی دارند
• اسباب بازی­ها را به روشی منظم، ردیف می­کنند
• در موارد خاص بیش فعال هستند
• مدت کوتاهی به چیزی توجه می­کنند
• اصرار بر روال­ها و آداب و رسوم خاص
• بروز هیجان، عصبانیت و یا نا امیدی هنگامی که فردی روتین یا مراسم آن‌ها را بر هم می­زند

علائم دیگر

دیگر علائم احتمالی اوتیسم در کودکان شامل موارد زیر است:

• پرخاشگری
• تحریک پذیری
• آسیب به خود
• واکنش‌های شدید به صداها، بوها، بافت‌ها، رنگ‌ها، یا سلیقه
• بداخلاقی
• عادات غیرمعمول خوردن

همه کودکان اوتیسمی همه این نشانه‌ها را نشان نمی‌دهند و بسیاری از کودکان عصبی برخی از آن‌ها را به نمایش می‌گذارند. به همین دلیل، تشخیص حرفه‌ای ضروری است.

علائم اوتیسم در کودکان بزرگ‌تر

ممکن است کودکان اوتیسمی با ارتباط، اجتماعی شدن و رفتار مناسب سن خود، مشکلات بیشتری داشته باشند. این تا حدودی به دلیل افزایش مطالبات اجتماعی در مدرسه و در جامعه است.

کودکان و نوجوانان در سن مدرسه ممکن است علائم زیر را داشته باشند:

• نیاز به انجام کارهای روتین
• اولویت برای تنها بودن
• عدم دوست‌یابی
• پرخاشگری
• اضطراب یا ناامیدی هنگام اختلال در امور روزمره
• اضطراب
• به زحمت گفت و گو می­کند
• افزایش یا کاهش حس بویایی، طعم، لمس، بینایی و شنوایی
• وسواس به موضوعات یا فعالیت­های خاص
• مشکلات تفسیر رفتارهای غیر کلامی و اجتماعی
• انعطاف‌ناپذیری در هنگام پیروی از قوانین در مدرسه و ورزش
• حالت یا حرکات غیرمعمول، مانند گاز گرفتن یا حرکات انگشتان
• الگوهای حرکتی و لحن صدا غیر معمول

بیشتر بدانیم: زانو بند طبی با بهترین قیمت

اوتیسم دختران در مقابل پسران

طبق گزارش یک منبع معتبر، اوتیسم در پسران چهار برابر بیشتر نسبت به دختران است.

مطالعات نشان می دهد که دختران اوتیسمی ممکن است علائم متفاوت و لطیف­تری را نشان دهند. این ممکن است منجر به عدم تشخیص یا تشخیص نادرست و مشکلات بعدی در درمان شود.

نویسندگان یک مطالعه که بر بیش از ۸۰۰ کودک اوتیسمی انجام شد، گزارش دادند که دختران و پسران در ساختار مغزی و رفتارشان اختلافاتی دارند. دختران تمایل داشتند که رفتارهای تکراری و محدود کننده کمتری نشان دهند.

همچنین تحقیقات اخیر حاکی از آن است که دختران اوتیسمی و پسران اوتیسمی داستان­ها را متفاوت بیان می کنند. دخترها ممکن است از کلمات “فرآیند شناختی” بیشتری استفاده کنند، مانند “فکر” و “دانستن”، در حالی که مطالعات قبلی نشان داد که همه کودکان اوتیسمی از این کلمات کم‌تر استفاده می‌کنند.

نظریه ­های دیگر در مورد اینکه چرا ASD در خانم­ها شیوع کمتری دار ، شامل موارد زیر است:

• تفاوت‌های ژنتیکی بین زن و مرد، به این معنی است که احتمال کم‌تری وجود دارد که زنان اوتیسم را به ارث برند. 
• معلمان، والدین و مراقبان رفتارهایی را گزارش نمی­دهند که نشان دهنده اوتیسم در دختران باشد.
• ممکن است دخترها بهتر بتوانند چالش‌های اجتماعی خود را “پنهان” کنند.
• ابزارهای تشخیصی بر اساس چگونگی بروز علائم در مردان است که منجر به عدم تشخیص در زنان می­شود.

راه های تشخیص اوتیسم

والدین و مراقبانی که تصور می‌کنند ممکن است کودک مبتلا به اوتیسم باشد، باید برای تشخیص به پزشک مراجعه کند و یا به متخصص ارجاع داده شوند.

برای اینکه بدانید چه زمانی به آن­ها کمک کنی ، مهم است که از نقاط عطفی که کودک در هر سنی باید به آن برسد آگاهی داشته باشید. CDC لیستی جامعی از نقاط عطف را برای کودکان ۳ ساله فراهم کرده است.  

یک متخصص مانند پزشک متخصص رشد و یا یک روانشناس کودک می‌تواند یک تشخیص کلی ارائه دهد. این متخصصان رفتار کودک را مشاهده کرده و رشد آنها را پیگیری می­کنند.

همچنین آنها شنوایی و بینایی کودک را آزمایش می کنند و ممکن است آزمایش های دیگری را انجام دهند تا سایر شرایطی که ممکن است باعث ایجاد علائم شوند را ارزیابی کنند.

به عنوان مثال، کودکی که دارای مشکلات شنوایی است، ممکن است مشکلات اجتماعی داشته باشد و همچنین در هنگام صحبت با او واکنشی نشان ندهد.

پزشک ممکن است سطح خاصی از اوتیسم را تشخیص دهد. با توجه به هر سطح، به نوع و میزان حمایت متفاوتی نیاز است. 

راهنمای خرید لوازم پزشکی: خرید دستگاه بخور سرد

مدیریت و کنترل اوتیسم

کنترل زودهنگام، کلید بهبودی علائم کودکان اوتیسمی است. کودکان در سن کم،  می­توانند مهارت های مفید اجتماعی، ارتباطی و رفتاری را بیاموزند. 

گزینه ­های زیادی برای کودکان اوتیسم وجود دارد و بسته به علائم کودک، این موارد متفاوت است. بهترین کسی که می­تواند اطلاعات را پیگیری کند، پزشک کودک است. 

مدارس محلی نیز باید قادر به ارائه اطلاعات از جمله برنامه‌های مداخله زودهنگام باشند. روش­های درمانی و سایر روش­های حمایتی که ممکن است برای کودکان اوتیسم مفید باشد شامل این موارد است:

• روش­های رفتاری
• آموزش مهارت­های ارتباطی
• برنامه­ های آموزشی
• خانواده درمانی و آموزش والدین
• کار درمانی
• فیزیوتراپی
• مداخلات روانشناختی
• گفتاردرمانی
• داروها
• تغییرات سبک زندگی، مانند ایجاد و ادامه یک روال خاص

کنترل هر علائم دیگری که در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم رخ می دهد، ضروری است که می تواند شامل این موارد باشد:

• بیش فعالی
• افسردگی
• اضطراب
• تشنج

خلاصه

کودکان ۳ ساله مبتلا به اوتیسم علائم قابل توجهی از این بیماری را نشان می­دهند، به خصوص در ارتباطات، تعامل اجتماعی و رفتار.

هرچه این علائم درکودک زودتر تشخیص داده شود و پشتیبانی دقیقی از آن شود، نتیجه بهتر می­شود. روش­های درمانی متنوعی برای کودکان اوتیسم و خانواده آن­ها وجود دارد.

اگر والدین تصور می­کنند که متوجه علائم بیماری اوتیسم شده­اند، باید با پزشک صحبت کنند.

پزشک می­تواند کودک را ارزیابی کرده و آن­ها را به یک متخصص ارجاع دهد.